F. Pouqueville: Ταξίδια στην Ελλάδα

Μετ. Ἄλκη Αγγέλου περ. ΕΠΟΧΕΣ, τ. 44 Δεκέμβριος 1966

[…] Τὸ σπίτι τοῦ ἁπλοῦ καὶ σεμνοῦ φιλόσοφου, ποὺ ὑπηρετεῖ τὸν βασιλιὰ μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ πρόξενου καὶ πλουτίζει τὰ γράμματα μὲ τὶς ἀναζητήσεις του, εἶναι κτισμένο ἀπὸ τὰ ὑπολείμματα τῶν ἀνακτόρων τοῦ Περικλῆ, τῆς Ἀσπασίας καὶ τῶν οἰκοδομημάτων ποὺ ἐστόλιζαν ἄλλοτε τὴν Ἀθήνα. Οἱ τοῖχοι τῆς αὐλῆς του εἶναι στολισμένοι μὲ ἐπιτύμβιες στῆλες καὶ μὲ μάρμαρα φορτωμένα ἐπιγραφὲς ἀφιερωμένες στοὺς ἥρωες καὶ στοὺς πολῖτες ποὺ εἶχαν φανεῖ ἄξιοι τῆς πατρίδας. Στὴν εἴσοδο τοῦ ταπεινοῦ αὐτοῦ ἄδυτου, ποὺ εἶναι γεμάτο ἀπὸ τόσα ὑπολείμματα τῆς σεπτῆς ἀρχαιότητας, παρατηρεῖ κανεὶς μιὰ σαρκοφάγο ἀπὸ λευκὸ μάρμαρο• ἡ βάση στὴν εἴσοδο, ποὺ χρησιμεύει γιὰ τὴν ἐφίππευση, προσφέρει τὴν διαθήκη ἑνὸς Ἀθηναίου γιὰ τὴν διανομὴ κρασιοῦ στοὺς συμπολίτες του κατὰ τὴν γιορτὴ τῶν Παναθηναίων. Ἀριστερά, στὴν εἴσοδο τῆς αὐλῆς, βλέπει κανεὶς σ’ ἕνα ὑπόβαθρο τὸ ὄνομα τοῦ Ἀνακρέοντα, τοῦ ὁποίου εἶχαν στήσει ἕνα ἄγαλμα μέσα στὴν Ἀκρόπολη. Πολὺ κοντά, ἕνας κίονας ἀπὸ πεντελικὸ μάρμαρο ὑποβαστάζει ἕνα τόσο τέλειο ἰωνικὸ κιονόκρανο, ποὺ θὰ πίστευε κανεὶς ὅτι ἔγινε μὲ κάποιο μηχάνημα. Ἡ στοὰ ἀπὸ δεξιὰ ὑποβαστάζεται ἀπὸ ἀτόφιους κέδρινους δοκοὺς ποὺ τοὺς βρῆκαν μέσα σὲ τάφους. Πάνω σὲ πλάκες ἐντοιχισμένες στὸν τοῖχο στὸν ὁποῖο στηρίζεται ἡ στοὰ αὐτή, μπορεῖ νὰ διαβάσει κανεὶς δημόσια ψηφίσματα, ἐπιθανάτιους ἀποχαιρετισμούς, ἀφιερώσεις καὶ τιμητικὲς μνεῖες γιὰ ἀνθρώπους ποὺ εἶχαν προσφέρει ξεχωριστὲς ὑπηρεσίες στὸ Κράτος.

Ἡ ἀνοικτὴ σκάλα ἀπὸ τὴν ὁποία ἀνεβαίνουμε στὰ διαμερίσματα τοῦ πρόξενου θὰ ἄξιζε μόνη της μιὰ περιγραφή: βλέπει κανεὶς ἐκεῖ σελίδες ὁλόκληρες ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς χαραγμένους πάνω στὸ μάρμαρο καταλόγους, ὅπου οἱ Ἀθηναῖοι ἔγραφαν τὰ χρονικά τους. Ἡ ἐξωτερικὴ στοά, τὸ ἴδιο πλούσια, εἶναι γεμάτη ἀπὸ πλῆθος ἀρχαιότητες, οἱ περισσότερες ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἶναι νεκρολογίες, κατάλογοι πολιτῶν καὶ ἀρχόντων• τέλος, ἕως τὰ κεραμίδια ἀκόμη ὑπάρχουν ἐπιγραφὲς χαραγμένες ἀπὸ τεχνίτες πρὶν ἀπὸ τὸ ψήσιμο.

Στὸ δωμάτιο πού μοῦ παραχωρήθηκε, μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ φιλοξενούμενου καὶ τοῦ φίλου, εἶδα γύψινα ὁμοιώματα ἀπὸ ἀγάλματα ποὺ εἶχαν ἀνα-καλυφθεῖ πρόσφατα στὴν Αἴγινα ἀπὸ μία ἐταιρία ἐρασιτεχνῶν, οἱ ὁποῖοι καταγίνονται μὲ τὴν ἀρχαιολογία ὁμαδικά. «Δὲν ἔχουν, μοῦ εἶπε ὁ Fauvel, οὔτε τὴν χάρη οὔτε τὸ ὕφος τῆς Σχολῆς τοῦ Φειδία, εἶναι τέχνη ὑπεραρχαία (hyperantique) καὶ μόνο γι’ αὐτὸ ἀξίζουν. Δώσαμε ὀνόματα σ’ αὐτὲς τὶς διαφορετικὲς μορφές• ἔτσι βλέπετε Πάτροκλο, Αἴαντα ἢ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἥρωα θὰ θέλατε, γιατί ἡ ἀρχαιολογία ἀφήνει εὐρὺ περιθώριο γιὰ συμπεράσματα. Ἕνα πρᾶγμα ὅμως μένει ἀναμφισβήτητο: ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἀνεκάλυψαν τὰ ἀντικείμενα αὐτὰ δὲν ἔχασαν τὸν καιρό τους.

Pages: 1 2 3

You may also like...