ΕΠΟΠΤΕΙΑ: Γιατί στα χαρακώματα και πάλι

Πέρασαν  πάνω από είκοσι χρόνια σιωπής, και η Εποπτεία ξανά κυκλοφορεί. Το μηνιαίο περιοδικό που τιμήθηκε ως ένα από τα δέκα καλύτερα περιοδικά της Ευρώπης στο Λονδίνο και τη Λισσαβόνα, το περιοδικό που πάλεψε ενάντια στον ολοκληρωτισμό για μιαν ελεύθερη κοινωνία, για την ένωση της Ευρώπης και τον σεβασμό της παιδείας, έρχεται και πάλι να υψώσει τη φωνή του. Έρχεται για να υπερασπίσει όχι μιαν ιδεολογία αλλά ιδεώδη, όχι ένα κόμμα αλλά την πολιτική συγκρότηση της κοινωνίας. Όλοι σχεδόν βλέπουμε πως η κοινωνία τείνει να αντικατασταθεί από το απροσδιόριστο σύνολο, και το πολύ που του ζητούν είναι να μένει  χαλαρό.

Η Εποπτεία θέλει να μιλήσει και πάλι, για να υπερασπίσει την ελευθερία που δεν ταυτίζεται με το «κάνω ό,τι θέλω». Αυτή η αντίληψη, καθώς ο Πλάτων έδειξε, εις μεγάλην δουλείαν μετατρέπεται. Δεν είναι βόμβες μολότοφ η ελευθερία, αλλά φλόγα ευθύνης. Είναι  ευθύνη και υπεράσπιση των δικαιωμάτων του άλλου ως ανθρώπου, ως οικογένειας, ως κοινωνίας, ως έθνους.

Ετούτη την ώρα, σε όλη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, το  όραμα της ευρωπαϊκής ενότητας κινδυνεύει να μείνει παράλυτο. Στην Ελλάδα έχουμε μιαν ιδιαίτερη κατάσταση, επικίνδυνη διότι δίνει λαβή στον βαθειά ριζωμένο αντιευρωπαϊσμό των οργανωσιακών της θρησκείας και των καθηλωμένων της αριστεράς. Αλλά πέραν αυτών, μεγάλο μέρος των Ευρωπαίων δεν αισθάνονται την Ένωση ως το ίδιο τους το μέλλον, δεν νιώθουν πως χωρίς την ένωσή τους  θα χάσουν κάθε κατάκτησή τους στο οικονομικό, και άρα στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδό τους.

Οι λαοί της Ευρώπης -και βεβαίως ανήκουμε σε αυτούς- καλούνται να συνειδητοποιήσουν ότι η εποχή του έθνους- κράτους ανήκει πλέον στα αζήτητα της ιστορίας, όπως η αποικιοκρατία ή η επαναφορά των Αψβούργων. Θέλουμε  να ισχυροποιήσουμε την ένωση της Ευρώπης, γιατί η διάλυσή της είναι διάλυσή μας. Την θέλουμε όμως όχι υπερκράτος, αλλά ένωση με κοινοτικό πνεύμα, με δομές δημοκρατικές. Ασφαλώς δεν θα σταθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση αν δεν στηρίξει την οικονομία της. Αλλά πρέπει να το νιώσουμε όλοι ότι η Ένωση δεν θα έχει νόημα αν μείνει μόνο ισοσκελισμένος και αναπτυξιακός προϋπολογισμός. Η ένωση της Ευρώπης θα έχει νόημα μόνον εφ όσον και στον βαθμό που στηρίζει την κοινωνία, τη μόρφωση, την προοπτική.

Pages: 1 2

You may also like...