Η ομιλία του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ για την Κατάσταση της Ένωσης

Όλοι, από κοινού, είδαμε με τα μάτια μας την άβυσσο.

Και, για μια ακόμα φορά, μόνο όταν βρεθήκαμε στο χείλος αυτής της αβύσσου, καταφέραμε να δούμε την ευρύτερη εικόνα και να αρθούμε στο ύψος των ευθυνών μας.

Στο τέλος, επιτεύχθηκε συμφωνία, αναλήφθηκαν και εφαρμόστηκαν δεσμεύσεις. Η εμπιστοσύνη άρχισε να κερδίζεται και πάλι, αν και παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.

Δεν είμαι περήφανος για κάθε πτυχή των αποτελεσμάτων που σημειώθηκαν. Ωστόσο, είμαι περήφανος για τις ομάδες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οι οποίες εργάστηκαν νυχθημερόν μέχρι τα τέλη Αυγούστου, ακατάπαυστα, για να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ διαμετρικά αντίθετων απόψεων και να βρουν λύσεις προς το συμφέρον της Ευρώπης και του ελληνικού λαού.

Ξέρω ότι δεν ήταν όλοι χαρούμενοι με τις ενέργειες της Επιτροπής.

Πολλοί έλληνες πολιτικοί δεν ήταν χαρούμενοι που επιμείναμε στην αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα, ιδίως όσον αφορά το μη βιώσιμο συνταξιοδοτικό σύστημα και το άδικο φορολογικό καθεστώς.

Πολλοί άλλοι ευρωπαίοι πολιτικοί αδυνατούσαν να καταλάβουν γιατί η Επιτροπή συνέχιζε τις διαπραγματεύσεις. Ορισμένοι δεν καταλάβαιναν γιατί δεν αφήναμε απλώς όλες τις συνομιλίες στους τεχνοκράτες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Γιατί μερικές φορές επίσης μιλήσαμε για την κοινωνική διάσταση των δεσμεύσεων του προγράμματος και γιατί τις τροποποιήσαμε συνυπολογίζοντας τις επιπτώσεις στα πλέον ευάλωτα κοινωνικά στρώματα. Ή γιατί εγώ προσωπικά τόλμησα να επαναλάβω, ξανά και ξανά, ότι το ευρώ και η συμμετοχή στο ευρώ νοούνται ως αμετάκλητα.

 

Το σοβαρότερο στοιχείο είναι ότι η κρίση δημιούργησε πολύ μεγαλύτερες διαφορές στην ευρωζώνη και στην ΕΕ συνολικά. Έπληξε τις αναπτυξιακές μας δυνατότητες. Ενίσχυσε τη μακροπρόθεσμη τάση αύξησης των ανισοτήτων. Όλα αυτά τα στοιχεία έσπειραν την αμφισβήτηση για την κοινωνική πρόοδο, για την αξία της αλλαγής και για τα πλεονεκτήματα του γεγονότος ότι ανήκουμε σε ένα κοινό σύνολο.

Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι να ξαναδημιουργήσουμε μια διαδικασία σύγκλισης, τόσο μεταξύ των κρατών μελών όσο και μέσα στις κοινωνίες, με άξονα την παραγωγικότητα, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Χρειαζόμαστε πιο πολλή Ένωση στην Ευρώπη μας.

 

Έχω να πω ακόμη πολλά, όμως θίγοντας τα κύρια ζητήματα, τις βασικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο για μένα: είτε μιλάμε για την προσφυγική κρίση είτε για την οικονομία ή την εξωτερική πολιτική: μπορούμε να πετύχουμε μόνο ως Ένωση.

Ποια είναι η Ένωση που εκπροσωπεί 507 εκατομμύρια πολίτες της Ευρώπης; Η Ένωση δεν είναι μόνο οι Βρυξέλλες ή το Στρασβούργο. Η Ένωση είναι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί. Η Ένωση είναι επίσης τα κράτη μέλη. Είναι οι εθνικές κυβερνήσεις και τα εθνικά κοινοβούλια.

Αρκεί ένας από εμάς να αποτύχει και όλοι θα σκοντάψουμε.

Η Ευρώπη και η Ένωσή μας πρέπει να πετύχουν.

 

Αυτά που έχουν γίνει δεν επαρκούν αν θέλουμε να ανταποκριθούμε με επιτυχία στις σημερινές, τεράστιες προκλήσεις.

Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο εργασίας μας.

Πρέπει να είμαστε πιο γρήγοροι.

Πρέπει να είμαστε πιο Ευρωπαίοι στη μέθοδο που χρησιμοποιούμε.

Όχι γιατί θέλουμε εξουσία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αλλά γιατί χρειαζόμαστε επειγόντως καλύτερα αποτελέσματα ταχύτερα.

Χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη στην Ένωσή μας.

Χρειαζόμαστε περισσότερη Ένωση στην Ένωσή μας.                                     

 

Το πλήρες κείμενο: http://www.euractiv.gr/section/thesmika-themata/news/10003851/

Pages: 1 2 3

You may also like...