Πάνος Ευαγγελόπουλος, Η Ελλάς παρά την κρίση συνεχίζει να κτίζει βιβλιοθήκες

img 0669Η Ελλάς παρά την κρίση συνεχίζει να κτίζει βιβλιοθήκες όπως το νέο κτιριακό διαμάντι Η Βικελαία Βιβλιοθήκη Ηρακλείου Κρήτης. Έτσι ο Ελληνισμός επιβίωσε και μιλάμε και γράφουμε σήμερα Ελληνικά. Με την καλλιέργεια των γραμμάτων και των τεχνών παρά τις δυσκολίες, την μακρότατη υποδούλωση και την Οθωμανική βαρβαρότητα.

Στο όνομα του αείμνηστου λογοτέχνη μας Δημήτριου Βικέλα του συγγραφέα του έργου «Λουκής Λάρας» που απεικόνισε τόσο παραστατικά και τόσο πραγματικά τον πρώτο διωγμό των Ελλήνων της Σμύρνης με το ξέσπασμα της επανάστασης, 100 χρόνια πριν την ανελέητη καταστροφή της Σμύρνης από τους Νεότουρκους για να συνεννοούμαστε με τους αναθεωρητές της ιστορίας που σήμανε τον εξανδραποδισμό του Ελληνισμού από την Μικρά Ασία μας.

Ο Δημήτριος Βικέλας ήταν συμμαθητής με τον άλλο πολύ μεγάλο Έλληνα λογοτέχνη Εμμανουήλ Ροϊδη στο Λύκειο της Σύρου όπου εξέδιδαν από κοινού την περίφημη Χειρόγραφη Εφημερίδα που έμεινε στην ιστορία!

Για το έργο του Γιώργου Κεκαυμένου «Το Κρυφό Σχολειό, Το Χρονικό μιας Ιστορίας», Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα, 2012. Παραθέτω το κάτωθι. Η παρούσα μελέτη έχει απλή διάρθρωση και δομή, ώστε να διευκολύνει τον αναγνώστη στην παρακολούθηση τόσο της ανάπτυξης του θέματος, όσο και του πηγαίου υλικού που παρατίθεται και αναλύεται σε αυτήν. Στην αρχή, παρουσιάζουμε τις απόψεις των εγχώριων αναθεωρητών –ιστορικών και μη– για το κρυφό σχολειό και αμέσως μετά απόψεις της διεθνούς βιβλιογραφίας. Στη συνέχεια, θα παρατεθούν και θα αναλυθούν μαρτυρίες που προέρχονται από την αρχή μέχρι το τέλος της Τουρκοκρατίας, που αποδεικνύουν και επιβεβαιώνουν, με το πλέον αναντίρρητο τρόπο, ότι οι Τούρκοι απαγόρευαν ευθέως και δίωκαν απηνώς την παιδεία αλλά και τη θρησκευτική ελευθερία των υπόδουλων Ελλήνων. Αμέσως μετά, ακολουθούν οι μαρτυρίες που αναφέρονται σε σχολεία που είχαν κλείσει οι Τούρκοι, τα οποία οι Έλληνες ραγιάδες είχαν ιδρύσει, μετά από πολλούς αγώνες, κόπους και μπαχτσίσια. Τέλος, παρουσιάζονται όλες οι μαρτυρίες που αναφέρονται, άμεσα ή έμμεσα, στην ύπαρξη του κρυφού σχολειού, οι οποίες χρονολογούνται από την εποχή της Τουρκοκρατίας μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα. Έτσι, με το ιστορικό υλικό του αρχειοδίφη και τον συλλογισμό του ιστορικού, σχηματίζονται τα τεκμήρια για την απόδειξη της ιστορικότητας του διωγμού της παιδείας και των σχολείων από τους Τούρκους και, συνακόλουθα, της ιστορικότητας του κρυφού σχολειού.

Η μελέτη κλείνει με τα συμπεράσματά της.

Αμέσως μετά, ακολουθούν δύο παραρτήματα για την ανάπτυξη της παιδείας των Ελλήνων την περίοδο της Τουρκοκρατίας, μέσα και έξω από τα όρια της οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα παραρτήματα αυτά αποτελούν οργανικό και αναπόσπαστο μέρος της όλης μελέτης. Προσωπικά έχω επισκεφθεί αρκετά μοναστήρια με κρυφά σχολειά που μαρτυρούν ακόμη και σήμερα την ύπαρξη του. Στην Μονή Φιλοσόφου στην ορεινή Αρκαδία πλησίον της Δημητσάνας μαζί με τον καθηγητή Πάνο Καζάκο επισκεφθήκαμε το κρυφό σχολειό που ήταν κρυμμένο στο δάσος μιας πολύ απότομης πλαγιάς ακριβώς πίσω από το μοναστήρι. Το κτίριο του διασώζεται μέχρι σήμερα όπως και άλλα κρυφά σχολειά σε άλλα τόσα πλείστα μέρη της Ελλάδος, των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας.

Στον Φενεό, στον Χελμό, στα μοναστήρια της Βοιωτίας και της Φωκίδας αλλά και στα Μετέωρα, στην Ήπειρο, στην Μακεδονία, στην Μολδοβλαχία, στην Ανατολία αλλά και απανταχού στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπου παλλόταν το Ελληνικό στοιχείο προσπαθούσαν οι υπόδουλοι Έλληνες να καλλιεργήσουν τα γράμματα των προγόνων τους.

Εάν δεν ήταν η Οθωμανική βαρβαρότητα πολλά από τα μοναστήρια μας θα είχαν εξελιχθεί σε Πανεπιστήμια όπως ακριβώς έγινε στη Δύση.

You may also like...